October 20, 2020
2020 … τι χρονιά μέχρι τώρα ! Θυμόσαστε όταν μια καμπούρα φάλαινα μας επισκέφτηκε αυτό το καλοκαίρι; Δεν είναι η πρώτη φορά που μια φάλαινα έχει εμφανιστεί στο ποτάμι του Αγίου Λαυρεντίου, αλλά είναι ίσως η μεγαλύτερη φάλαινα που έχουμε δει μέχρι σήμερα το Μόντρεαλ.
Η φάλαινα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις 30 Μαΐου. Δυστυχώς, οι αρχές είχαν χάσει τα ίχνη της μια εβδομάδα αργότερα, στις 7 Ιουνίου. Λίγες μέρες αργότερα, ανακοίνωσαν το θάνατό της … Ναι, Η επίσκεψη της φάλαινας ήταν σύντομη, αλλά είναι κάτι που θα παραμείνει στις αναμνήσεις μας για πολύ καιρό !
Ως φόρο τιμής σε αυτό το υπέροχο πλάσμα, η G?raldine Laurendeau, Καλλιτέχνης του Μόντρεαλ, δημιούργησε ένα απίστευτο γλυπτό. Το έργο, με τίτλο “κητοειδή, μνήμη φάλαινας”, έρχεται με ένα ποίημα που περιγράφει πώς η φάλαινα ” επέστρεψε για να βρει τους προγόνους της »
Το έργο τέχνης-μνημόσυνο βρίσκεται στο πάρκο Bellerive Drive, στην οδό Baldwin. Θα εκτίθεται εκεί μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου.
Η ιδέα αυτής της εργασίας είναι για την ευαισθητοποίηση των μεγάλων θαλάσσιων θηλαστικών. Σύμφωνα με την G?raldine, “στο Μόντρεαλ, σπάνια τα βλέπουμε, επειδή δεν είναι ένα κατάλληλο περιβάλλον για αυτά τα είδη που ζουν σε αλμυρό νερό. Αυτό το καλοκαίρι, είδαμε μια φάλαινα. Νομίζω ότι το κοινό ήταν πολύ συγκινημένο από αυτή τη συνάντηση και αύξησε τη συμπάθεια γι ‘αυτά”, πιστεύει.
το ποίημα:
Une baleine, un phoque et un b?luga
fr?quentaient jadis la mer de Champlain
leurs cris, sous l’eau, r?sonnaient au loin
un danger, une bande ? proximit?.
Leur r?cit est enfoui sous la vase
l’argile profonde des d?p?ts glaciaires ou marins
que l’on retrouve ci et l? par m?garde
et au hasard des vagues ?rodant la c?te.
Les baleines chass?es par les peuples
habitant la r?gion du Mont-R?al ? l’Ottawa
du lac Lampsillis ? Pakuashipi
ont laiss? les traces arch?ologiques
d’un pass? pas si lointain.
(10 000 ans qu’est-ce que c’est en comparaison avec l’apparition
de cette esp?ce ou m?me des premiers humains?)
Les os blanchis par le calcaire et d?nud?s de leurs chairs
s’exposent au soleil, s’enfouissent dans l’humus
engloutis par le temps et la pierre
ils nourrissent le v?g?tal apparaissant.
?
Bien que solides, les d?fenses du morse n’auront pas suffi
? pr?server la vie de ces ?tres en ces lieux
et ils auront migr? encore, toujours, au loin, plus loin
o? le sel et la glacialit? des eaux ont demeur?s
o? les hommes ne peuvent mettre pied.
Et un jour, la cousine ?loign?e de cette baleine pr?historique g?ante
est revenue sur les lieux, comme attir?e par l’appel des anc?tres.
Elle a battu le courant de Tadoussac ? Montr?al ? la recherche de qui, de quoi?
Peut-?tre ?tait-elle curieuse, cherchait-elle un tr?sor de gastronomie pour c?tac??
Qui sait?
Plusieurs lui ont pos? la question,
mais trop affaiblie pour r?pondre
elle s’en est all?e, vers l’autre monde
comme une ?toile file sous nos yeux.
[Πίσω στους Τίτλους Ειδήσεων] | [Αρχείο Άρθρων] | [Αρχική Σελίδα] | [Άρθρο στην Κύρια Ιστοσελίδα]